| “Dragons On Land, Paradise Underwater”
De reis begint zoals gebruikelijk met een treinreis naar Schiphol, natuurlijk eerste klas want een beetje luxe hoort er wel bij. Op Schiphol aangekomen tref ik de 8 medereizigers uit Belgie die mijn treinkaartje vanuit Antwerpen hebben afgestempeld. Antwerpen? Ja Antwerpen want ik heb geboekt bij KLM.be omdat dezelfde trip vanuit Belgie ongeveer 200 euro goedkoper blijkt te zijn?
Inchecken bij die moderne balies werkt natuurlijk niet en dus gaan we braaf in de rij staan. Ondanks alle pogingen om een goede stoel te krijgen blijk ik gewoon achterin het toestel te zitten op een rij van 2 samen met Dirk. Verstand gaat op 0, de iPod-dopjes in het oor en 11 1/2 uur later staan we alweer op KL airport. Na een korte onderbreking door naar;
Jakarta
Met een busje worden we naar ons hotel gebracht en daar genieten we (althans ik) voor het eerst van een overheerlijke maaltijd. Redelijk op tijd duiken we onze mandjes in waarna Dirk slaapt als ik wakker ben en omgekeerd! Snurken? Ik? welnee joh, ik adem gewoon zwaar 
De volgende dag regelen we 2 taxis en gaan we naar Sunda Kelapa, de oude haven vanuit waar de traditionele houten boten vol vracht aankomen en vertrekken naar andere eilanden zoals Kalimantan en Sulawesi. We regelen een gids, bekijken de boten en varen door een vreselijk vervuild stukje naar de vismarkt en het VOC-museum. Na dit bezoek moeten er nog wat inkopen gedaan worden en gaat taxi 1 op zoek naar het poppen museum en taxi 2 op zoek naar een shopping-mall. Dat taxi 2 ook aankomt bij het museum en vervolgens de gehele afgelegde weg in omgekeerde richting rijdt mag geen naam hebben.
‘s Avonds nog even ergens anders eten, zwembroekje kopen en daarna op tijd naar bed want om 03:00 vertrekken we naar;
Bima
Het is de bedoeling dat we daar op de boot stappen maar ergens onderweg, ik dacht in Denpassar, voegt Ricardo, de eigenaar/manager van de boot zich bij ons en horen we dat de boot kapot is en we waarschijnlijk pas een dag later vertrekken. In Bima aangekomen moeten we daarom na een busrit van 2 uur en een overtocht met een boot van 7 uur ergens in Labuanbajo een hotelletje nemen voor 1 nacht.
De volgende dag is de boot nog steeds niet in zicht maar rond een uur of 10 zien we gelukkig een stipje de hoek om komen en vertrekken we naar het haventje.
Eenmaal op de boot zoeken we een kooi op, pakken we de spullen uit en worden we voorgesteld aan de bemanning en de bemanning aan ons. We zijn los! Na een dikke 4 dagen reizen gaan we eindelijk op pad naar;
Komodo
 De eerste dag op de boot maken we drie duikjes die mj weer lekker laten wennen aan mijn nieuwe automaat (APEKS), mijn nieuwe laarsjes en bril. Tijdens de derde duik knapt de o-ring in mijn octopus en krijg ik even het vermoeden dat ik rommel heb gekocht. Snel repareren!
Het eten op de boot is geweldig; ajam goreng, tumis en klepong! Ik moet direct aan Fritsie denken want die had ook zitten smullen
Helaas gaat slapen de eerste nacht aan boord erg slecht en de volgende dag zit mun neus dicht en staat mijn voorhoofd op knappen. De reis was blijkbaar toch net even iets te zwaar voor me. 2 dagen niet duiken helaas en dus mis ik er 7. Gelukkig ben ik op tijd fit voor Manta Alley en German Flag waar ik voor het eerst duik met manta’s. De vliegende tapijten van de zee, sommige met een spanwijdte van een meter of 4. De stroming is behoorlijk en sommigen hangen met een rifhaak in de stroming om zo dicht mogelijk bij de manta’s te blijven. Ik gebruik geen haak en spoel uiteindelijk weer naar de oppervlakte.
We gaan vroeg (6 uur) op pad om op Rinca op zoek te gaan naar de Varanus Komodoensis. Ik heb direct een stok te pakken omdat ik eigenlijk van plan ben het eiland niet eerder te verlaten dan nadat ik er tenminste 1 gezien heb. Voorzien van een gids aan de voorkant, achterkant en 1-tje (ik) die er wat omheen zwerft lopen we een kilometer of 6 over een track op het eiland maar zien geen varanen. Ik baal als een stekker maar veer op als de gids opeens begint te rennen en ik volg (de bergschoenen komen van pas). In een flits zie ik het monster. Wat issie groot maar wat issie boveal snel. Ik ben veel te traag en niet in staat een foto te maken verdomme.
Terug maar naar de groep en als we daar staan uit te puffen komt er op zun gemak eentje aan wandelen. Jurassic Parc in het echt! Het is weliswaar niet zo’n hele grote maar wel een echte. We wandelen terug naar het visitor centre en houden met mijn bebloede been nog een stel touristen voor de gek en zien in het centre een stuk op 4 varanen van volwassen afmeting rondkuieren. Eentje ligt er in een poeltje en 2 doen pogingen te zorgen voor nageslacht. Dus snel foto’s en videos maken en met een zucht van verlichting een cola zero naar binnen slurpen en weer terug naar de boot.
De resterende dagen doen we aan duiken, duiken en brengen we een bezoek aan Komodo Village. Een erg bijzondere gebeurtenis. Christoff loopt als een soort rattenvanger van Hamelen door het dorp met een sliert van tenminste 40 kinderen achter zich aan. Het kerkhof ligt vol blokken die ervoor moeten zorgen dat de pas begraven lijken niet worden opgegraven door de varanen. Dat het dorp onbeschermd tegen het domein van de draken ligt en de mensen zich blijkbaar geen zorgen maken vind ik op zijn minst gezegd interessant. Jammer genoeg spreek ik onvoldoende Bahasa Indonesia om met de bewoners in gesprek te gaan en hun engels beperkt zicht tot de vragen of ik iets wil kopen. Terug naar de dingy die ons terug moet brengen zie ik een albino-kind vaan ongeveer een jaar oud. Het kind wordt als een freak aan ons getoond. Ik ben te verbouwereerd om een foto te maken en ben achteraf blij dat ik het niet gedaan heb. Was een paar uur redelijk in de war van het bezoek.
De duiken waren mooi maar de duik op Bubble Reef is een aparte vermelding waard. Vanuit het zwarte zand op de bodem stijgen bellen op. Deze stek ligt aan de voet van een vulkaan en als je je handen onder water in het zand steekt voel je de warmte. Op sommige plekken stroomt warm water de zee in en juist rond deze plekken zie je speciale dieren en kleurige afzettingen door de zwavel die meekomt.
 De pygmee-seahorses, ongeveer de grote van de nagel van mijn pink, zijn ook heel bijzonder en had ik nog nooit eerder gezien. Mijn “lijstje” van things I would like to see while diving raakt zo langzamerhand wel aardig compleet. De mimic octopus staat nu bovenaan, wat zou ik die graag eens een uurtje volgen onder water en wat zou ik genieten van zijn (of haar) toneelspel!
Aan alles komt een einde en dus ook aan de trip op de Ondina. We nemen afscheid van de boot en haar bemanning en gaan op pad naar;
Bali
Op Bali verblijven we een week in Amed aan de oostkust. Maar eerst is er natuurlijk weer een busrit. Bijna 3 uur lang draaien en keren we door de dorpjes en de sawas. Wat een verschil met Komodo. Hier is veel meer groen, zien we weer eens iets wat op bomen lijkt en zijn er ook veel meer mensen, allemaal met zun vieren op een brommertje en maar toeteren.
Via een tussenstop om iets te eten bereiken we Puri Wirata Resort. Ziet er lieflijk uit en zelfs met een villa die nog niet helemaal af is ga ik het hier wel naar de zin hebben.
De week wordt gevuld met nog wat duiken, o.a. op het wereldberoemde wrak van de USS Liberty. 1 van de weinige schepen die “2 keer gezonken” is. Het duiken hier is een stuk relaxter en wat mijn betreft op sommige punten net zo mooi als rond Komodo ook al zullen niet alle groepsleden het hier met me eens zijn.
We maken nog 2 excursies wat wel weer inhoudt dat we veel in het busje zitten maar beide dagen zijn achteraf de moeite meer dan waard. De laatste nacht voor vertrek brengen we door in;
Ubud
Dit is van origine een dorp met veel kunstenaars. Veel houtsnijwerk, sarongs en andere (no offense) prullaria waarbij de ene winkel eigenlijk hetzelfde verkoopt als de volgende. Voor een paar souvenirs is het prima maar echt iets authentieks heb ik niet kunnen vinden ;-(
‘s Avonds bezoeken we een Balinese dans, erg indrukwekkend en jammer genoeg te donker vor mijn fototoestelletje dus daar is in het album niet veel van te zien. De volgende dag op weg naar het vliegveld om weer naar Jakarta te vliegen. Daar aangekomen hoor ik dat onze vlucht gecancelled is. Uiteindelijk worden we omgeboekt naar Kuwait Air en komen we met ruim 7 uur vertraging via KL toch weer op Schiphol aan. Met een slaappilletje en 3-stoelen een beetje geslapen zelfs en dat Frits klaar staat met zijn auto om mij op te halen is dan het moment van de dag! |
